hoge venen

excursieverslagen

Hoge Venen

weekendje 10 -11 en 11- 11 2007

Ja, een verslagje van een voor jullie onbekende, die in september de Domphoorn in haar bus kreeg. Om duidelijk te zijn: mijn naam is Ine Slobbe en ik ben al 25 jaar lid van de Natuur- en Vogelwacht.

De eerste jaren kwam ik regelmatig tijdens de week van het landschap in september met een klas kinderen uit Lexmond op bezoek en had een leuke en leerzame ochtend. Piet Bogerd maakte met ons dan een excursie of i.d. Ook ging ik wel eens zelf met een paddenstoelenexcursie mee met de familie Wolters. Wat wisten zij veel. Ik heb toen veel van hen geleerd!

Later kwam ik steeds minder in de Schaapskooi, maar las altijd trouw “de Domphoorn”. Tot ik in september 2007 ineens dacht: oh, leuk, een excursie van 2 dagen naar de Hoge Venen. Dat lijkt me leuk. Ik ga eens bellen naar de reisleider Jules Klees. Het gesprek voelde goed aan. Ik was nr. 13 die zich opgaf. Oh je! Zou dat wel goed gaan? Nu, het ging goed!

Om 10 uur ’s morgens op 10 november waren we allemaal op de afgesproken parkeerplaats in Eupen. Het had onderweg de hele tijd geregend en het regende nog steeds. Even nog over het weer van de twee dagen. Vrij stabiel: harde buien, minder harde buien stortregen en zelfs even droog. Dit herhaalde zich 48 uur lang.

En Jules zei tijdens de tweede wandeling langs de Hoëgne heel enthousiast : prachtig weer. De beste waterstand om wildwater te kanoën, komt maar 3 of 4 keer per jaar voor!

Wandeling eerste dag: Op de weg Eupen - Monschau auto’s neergezet , weg overgestoken en naar beneden gelopen naar het riviertje de Helle ( die Hill in het Duits). Stroomopwaarts naar Brackvenn, een hoogveengebied. Een pracht wandeling, het wildstromende riviertje rechts van ons, links steile boshellingen en allerlei kleuren gesteenten. En Jules legde ons heel veel uit met zijn geologische kennis. Ongelooflijk wat hij weet te vertellen! Het witte schuim op de rivier : eiwitten van stuifmeel van het pijpenstrootje en andere planten, dat in het water komt.

Ons meegenomen brood kon niet droog smaken want de regen maakte het smeuïg. De meesten van ons hadden een soort kussentje of iets dergelijks om zittend te eten. Ik had natuurlijk nog niet die ervaring en ging maar op mijn lege broodzakje zitten.

We zagen prachtige boomstammen met tondelzwammen. De fototoestellen knipten maar door. Lia wrong zich in allerlei bochten om ook de onderkant te fotograferen.

Jules vertelde in het hoogveengebied waar we over plankieren liepen over de “pingo’s. Deze zijn ontstaan na en tijdens het terugtrekken van de IJstijd. In dat gebied bleven schollen ijs in de bevroren grond langdurig achter. Door de aardwarmte smolt het ijswater aan de onderkant waardoor de grond week werd. Aan de randen ontstonden nu een soort dijken, die nog te zien zijn de z.g.n. pingo’s. De tocht werd wat luguber toen we hoorden dat er veel veenlijken in dit gebied lagen en we discussieerden wie het volgende veenlijk zou zijn……

Heel snel waren we nu bij de auto’s en had Jules een lekker neutje voor ons: Irish mix. Dat warmde op. Het hotel was nu vlakbij en na een heerlijke douche was een plekje aan de bar heel welkom. Hoeveel bloemenvazen heb jij eigenlijk op , ving ik zo terloops op. Ik ontdekte dat natuurmensen ook wel dorstig zijn. Ik paste me dus ook hierbij aan.

Het was een gemoedelijk hotelletje, lekker eten, goede kamers en ontbijt en de volgende dag weer regen….

In overleg werd besloten de wandeling wat in te korten en niet op het plateau bij Baraque Michel te eindigen, maar heen en terug langs de rivier de Hoëgne te wandelen.

Nog even moet ik vermelden dat we op weg naar het wandelgebied langs het dorpje Jalhay reden. We hebben nog allemaal de indianenkreet van Jules in onze oren. En Mary en ik hebben er het meest van mogen genieten.

Het was leuk dat er een aantal wildwaterkano’s langs kwamen en een groepje van ons hebben ze één voor één de waterval af zien komen.

Aan ’t eind van de wandeling was een heerlijk warm en droog kroegje (passerelle) , vanwaar we weer huiswaarts keerden.

Voor mij een heel leuke ervaring. Ik kan het iedereen aanraden om ook eens mee te gaan. Ik voelde me al gauw opgenomen in de groep en heb genoten. Ik heb alleen niet die kennis van jullie op het gebied van vogels, paddenstoelen en planten, maar wel veel geleerd. Ik wil Jules en alle anderen heel hartelijk bedanken voor deze leuke dagen.

Ine Slobbe